سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا

اگه یه کمی دقت کنی از همین حالاها صدای بال فرشته ها رو می شنوی که دارن شیشه هاشون رو برای گریه اهل رجب صیقل می دن و آماده می کنن. از دور دست هم می تونی یه صدای قشنگ رو بشنوی که داره دنبال اهل رجب می دوه و می خواد اونارو همه عالم بشناسن: «این الرجبیون؟»
ماه رجب، اصلاً برای آدم یه حس خاصی ایجاد می کنه. انگار تو فضای زندگی آدم،  تو روزهای ماه رجب بوی سیب میاد؛ شب ها و سحرها بوی گل مریم، اونایی که تو دل شب، خواب ناز رو کنار می ذارن و دم دمای سحر اون مناجات های قشنگ ماه رجب رو آروم آروم زیر لب می خونن، خوب می دونن که بوی سحر ماه رجب، چه جوری شبیه بوی گل مریمه. تو دل آدم غنج می ره، وقتی زمزمه «الهم انی اسالک بمعانی جمیع ما یدعوک» رو می خونه انگار آدم دیوار به دیوار خدا شده و با یه در زدن ساده می تونه صدای پر محبت و مهربون خدا رو بشنوه.
دیگه از فردا پس فردا وقتی موقع نماز یه سری به مسجدها بزنی، بعد از نماز، مسجد پر میشه از «یا من ارجوه لکل خیره و امن سخطه عند کل شر» بعد هم دستا بلند می شه، انگار آدم داره ریش گرو می ذاره که خدا آدم رو عذاب نکنه. آخه خدا از اون بامرام هاس. اگه مردونگی از آدم ببینه مردونگی می کنه و چشماشو رو گذشته آدم می بنده. تازه اگه ادای مردونگی رو هم در بیاری خدا به همون هم راضیه باز هم بگم؟ تازه اگه بری تو جمع لوطیا و عاشقای خدا بشینی و با ناله های اونا یه نک و نالی بکنی هم امیدوار باش که خدا به حرمت اوناتو رو هم ببخشه. خوب خداییه این خدا! عین... عین.... عین. اصلاً عین یه خدا، یه خدا با همون نگاه مهربون و همون صدای هم زبون.
دعاهای ماه رجب همشون قشنگن. خیلی هم قشنگن. «الهم انی اسئلک صبر الشاکرین لک» خدایا از تو صبر اون کسایی رو می خوام که تو هر سختی و شادی تو رو شکر می کنن» یا «یا من یملک حوائج السائلین» : «ای کسی که حاجت همه درخواست کنندگان مال توست» یا «اللهم انی اسئلک بالمولودین فی رجب» : «خدایا به حرمت دو مولود مقدس این ماه قسمت می دم» و خلاصه کلی دعا و مناجات که معنی لغوی بعضیاش هم برای ما سخته ولی آهنگش آنقدر قشنگه که آدم می خواد زمزمه کنه. بین این دعاها یه دعای ناب هست که یه جورایی مثل یه نامه به خداست؛ یه نامه صمیمانه و عاشقانه؛ نه مقدمه داره و نه موخره، یهو می ری تو دل دعا.
حتماً شنیدین و می دونین کدوم دعا رو می گم:«خاب  الوافدون علی غیرک و خسر المتعرضون الا لک» : «اونایی که به سمت کسی غیر از تو رفتن ناامید شدند و اونایی که در خونه غیر از تو رو زدند ضرر دیدند و اونایی که برای یه کس دیگه درد دل کردند ضایع شدند و اونایی که امید به لطف و فضل دیگری غیر از تو داشتند فرصت رو از دست دادند. «اینها رو که گفتی حالا می خوای یه جوری از خدا تعریف کنی که احساس واقعی  تو هم توش باشه:«بابک مفتوح للراغبین و فضلک مباح للسائلین و نیلک متاح للآملین و رزقک مبسوط لمن عصاک و حلمک معترض لمن ناواک» :«خدایا در خونه ات برای اونایی که تو رو می خوان همیشه بازه و لطف و فضلت برای اونایی که از تو درخواست می کنن جاریه و وصل تو برای اونایی که آرزوی تو رو دارن دست یافتنیه و تو اونقدر مهربونی که به هرکسی که برابر تو وای میسته هم روزی می دی و مهربونی تو به هرکسی که از تو روبرگردونه می رسه.» انگار دل آدم آروم نمی گیره؛ انگار آدم یه چیز بزرگ تری می خواد بگه، انگار این کلمات نتونسته آتش تو دل آدم رو آروم کنه برای همین به خدا می گی: «عادتک الاحسان الی المسیئین و سبیلک الابقاء علی المعتدین» : «اصلاً عادت تو اینه که به بدکارها لطف می کنی و راه رو برای ستم کارها باز می ذاری «به این امید که یه روزی تو یه جایی اگه خواستند برگردند روشون بشه؛ بدونند که تو هنوز دوستشون داری تو هنوز هم اونا رو می خوای» این همه حرف زدی حالا باید یه چیزی بخوای. چی می خوای؟ با این تعریف ها چه حرف تازه ای با خدا داری: «اللهم فاهدنی هدی المهتدین و ارزقنی اجتهاد المجهتدین و لاتجعلنی من الغافلین المبعدین و اغفرلی یوم الدین»: یه چیزی از تو می خوام که فقط به تو مربوطه یعنی هدایت؛ «من رو به هدایت هدایت شدگان هدایت کن.» یه چیزی می خوام که به خودم مربوطه «به من کوشش تلاش کنندگان در مسیر خودت رو بده»، یه چیزی می خوام که به خاطر ترس از غیر خودمه:  «من رو از کسانی که غفلت می کنند و از تو دور می شوند قرار نده» یه حرف آخر هم دارم؛ اگه همه اینها هم باشه من از آخرت خودم نگرانم:» من رو در روز قیامت ببخش.
یه نامه کوتاه برای خدا که کلی حرف توش هست. کلی حرف نگفته هم وقتی داری این طوری با خدا حرف می زنی به ذهن و دلت میاد که به خدا بگی. کلی حرف که فقط خودت می دونی و خدا. اصلاً این دعا خصوصیتش اینه که بهونه می شه برای گریه های بی بهونه تو. کلید می شه برای قفل دلت که باز بشه و هرچی توش هست بریزی رومیز گفت و گو با خدا. فقط یه قول بده. اگه یه سحر ماه رجب پا شدی و سیمت وصل شد ما همشهری جمعه ای ها را رو هم دعا کن. یادت نره ها!

اولین شب جمعه ماه رجب را لیلة الرغائب نامند. در این شب ملائک بر زمین نزول می کنند. برای این شب عملی از رسول خدا صلی الله علیه و آله ذکر شده است که فضیلت بسیاری دارد و بدین قرار است:

روز پنج شنبه اول آن ماه - در صورت امکان و بلا مانع بودن-  روزه گرفته شود. چون شب جمعه شد، ما بین نماز مغرب و عشاء دوازده رکعت نماز اقامه شود که هر دو رکعت به یک سلام ختم می شود و در هر رکعت یک مرتبه سوره حمد، سه مرتبه سوره قدر، دوازده مرتبه سوره توحید خوانده شود. و چون دوازده رکعت به اتمام رسید، هفتاد بار ذکر "اللهم صل علی محمد النبی الامی و علی آله" گفته شود. پس از آن در سجده هفتاد بار ذکر "سبوح قدوس رب الملائکة و الروح" گفته شود. پس از سر برداشتن از سجده، هفتاد بار ذکر "رب اغفر وارحم و تجاوز عما تعلم انک انت العلی الاعظم" گفته شود. در اینجا می توان حاجت خود را از خدای متعال درخواست نمود. ان شاء الله به استجابت می رسد.

پیامبر اکرم صلوات الله علیه در فضیلت این نماز می فرماید: کسی که این نماز را بخواند، شب اول قبرش خدای متعال ثواب این نماز را با زیباترین صورت و با روی گشاده و درخشان و با زبان فصیح به سویش می فرستد. پس او به آن فرد می گوید: ای حبیب من، بشارت بر تو باد که از هر شدت و سختی نجات یافتی. میّت می پرسد تو کیستی؟ به خدا سوگند که من صورتی زیباتر از تو ندیده ام و کلامی شیرین تر از کلام تو نشنیده ام و بویی، بهتر از بوی تو نبوئیده ام. آن زیباروی پاسخ می دهد: من ثواب آن نمازی هستم که در فلان شب از فلان ماه از فلان سال به جا آوردی. امشب به نزد تو آمده ام تا حق تو را ادا کنم و مونس تنهایی تو باشم و وحشت را از تو بردارم و چون در صور دمیده شود و قیامت بر پا شود، من سایه بر سر تو خواهم افکند.




تاریخ : یکشنبه 86/4/24 | 11:31 عصر | نویسنده : حیران | نظر


  • ایران بلاگ | ویندوز سون | آنکولوژی