وقتي قافله اسيران کربلا به دمشق رسيد در کنار کوچه‌ها مردم ايستاده بودند و تماشا مي کردند . پيرمردي از شاميان جلو آمد و در مقابل قافله اسيران بايستاد و گفت : "شکر خداي را که شما را کشت و شهرهاي اسلام را از شر مردان شما آسوده ساخت و امير المؤمنين يزيد را بر شما پيروزي داد . امام زين العابدين عليه السلام به آن پيرمردي  که در آن سن و سال از تبليغات زهرآگين اموي در امان نمانده بود ، فرمود : "اي  شيخ ، آيا قرآن خوانده‌اي ؟" . گفت : آري . فرمود : اين آيه را قراءت کرده‌اي  : قل لا أسئلکم عليه أجرا الا المودة في القربي . گفت : آري . امام عليه السلام فرمود : آن خويشاوندان که خداوند تعالي به دوستي آنها امر فرموده و براي رسول الله اجر رسالت قرار داده ماييم . سپس آيه تطهير را که در حق اهل بيت پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم است تلاوت فرمود : "انما يريد الله ليذهب عنکم الرجس اهل البيت ويطهرکم تطهيرا" . پيرمرد گفت : اين آيه را خوانده‌ام . امام عليه السلام فرمود: مراد از اين آيه ماييم که خداوند ما را از هر آلايش ظاهر و باطن پاکيزه داشته است . پيرمرد بسيار تعجب کرد و گريست و گفت چقدر من بي خبر مانده‌ام . سپس به امام عليه السلام عرض کرد : اگر توبه کنم آيا توبه‌ام پذيرفته است؟ امام عليه السلام به او اطمينان داد. اين پيرمرد را به خاطر همين آگاهي شهيد کردند .

نوشته شده توسط : جواد

نظرات ديگران [ نظر]