حاتم اصم، عارف و زاهد مشهور خراسان، در قرن سوم هجرى مي زيست. وي در زهد و حکمت، سخناني دل انگيز دارد،

حاتم، خواندن قرآن و حکايت پارسايان را در تزکيه نفس بسيار مؤثر مى‏دانست.

نقل است که چون به بغداد آمد، خليفه را گفتند که زاهد خراسان آمده است. او را خواست و چون حاتم از در درآمد، خليفه را گفت: اى زاهد!

خليفه گفت: من، زاهد نيستم که همه دنيا، زير فرمان من است. زاهد تويى که به اندک قناعت مى‏کنى و چيزى از دنيا براى خود اندوخته نمي کني.

حاتم گفت:  نه؛ زاهد تويى که به کمترين چيز و  بى‏ارزش‏ترين متاع که دنيا باشد، قناعت کرده‏اى. مگر قرآن نفرموده است که متاع دنيا اندک است (1) و تو بيش از اين "اندک" براى خود گرد نياورده‏اى. نصيب من از نعمت‏هاى خدا، بسى بيش از آن است که تو دارى؛ پس زاهد تويى!

پي نوشت:

سوره نساء/77،« قُل مَتاعُ الدُّنيا قَليلٌ» (اي پيامبر! بگو متاع دنيا اندک و بي ارزش است).

برگرفته از:

 گزيده تذکرة الاولياء، محمد استعلامى، صص 202-201.

نوشته شده توسط : جواد

نظرات ديگران [ نظر]