* * * *

 دستورالعمل آن است که از خود، و خود رأيي دست برداري، جان من به لب آمد از گفتن اين که راه نجات و خلاص در استغراق ذکر الهي و تفکر در معرفت نفس و خودشناسي است و ذکر و فکر، خود راهنماي تو خواهد شد.

«يا مَن اسمُهُ دَوَاءٌ وَ ذِکرُهُ شِفاءٌ» اي آنکه نامش دواي دردها  و يادش شفابخش جانهاست.

«دَوائُکَ فِيکَ وَ لا تبصر، وَ دَائُکَ مِنکَ وَ لاتَشعُر» درد تو در درون توست، نمي بيني؟! و داروي تو هم نزد خود خود تو است، درک نمي‌کني؟                         

تو خود حجاب خودي حافظ از ميان برخيز

جناب‌عالي در همه چيز اهتمام داريد مگر در همين يک کلمه، پس حالا که چنين است.

تو و تسبيح و مصلّي و ره زهد و ورع           من و ميخانه و و ناقوس و ره دير و کنِشت

نوشته شده توسط : جواد

نظرات ديگران [ نظر]