آنجا که مى‌فرمايد: "کل شى ء هالک الا وجهه" _{(قصص: 88)}

هر چيز نابود است، بجز وجه او.

هر چه نزد شماست نابود مى گردد و پايان مى پذيرد، و تنها آنچه نزد اوست باقى و پايدار است .

از اين آيه شريفه به ضميمه آيه پيش استفاده مى شود که "وجه خدا" همان "ما عند الله" است. در جاى ديگر نيز مى فرمايد:  "و لاتحسبن الذين قتلوا فى سبيل الله امواتا، بل احياء عند ربهم يرزقون" _{(آل عمران : 169)}

و هرگز کسانى را که در راه خدا کشته شده‌اند، مرده مپندار، بلکه نزده اند که نزد پروردگارشان روزى داده مى‌شوند.

و نيز مى‌فرمايد:  "و لاتقولوا لمن يقتل فى سبيل الله اموات ، بل احياء و لکن لاتشعرون" _{(بقره : 154)}

کسانى را که در راه خدا کشته مى شوند، مرده نخوانيد، بلکه زنده اند، ولى شما نمى‌دانيد.

با ضميمه کردن اين آيات به آيات پيش استفاده مى شود که "شهداء"، "وجه الله" هستند و فنا و زوال ندارند، زيرا "عند الله" و "عند ربهم" هستند، و هر چه "عندالله" است باقى و پايدار است . و ائمه علهيم السلام بالاترين شهداء هستند.

ر.ک : در محضر علامه طباطبايي؛ محمد حسين رخشاد

نوشته شده توسط : جواد

نظرات ديگران [ نظر]