مردي لنگ در خيابان، کج و معوج راه مي رفت. رهگذران مي ايستادند و راه رفتن مرد را نگاه مي کردند و لبخند مي زدند. صاحب دلي که از آن جا مي گذشت، تبسمي کرد و گفت: اين مرد چون بدنش آسيب ديده با اين گونه راه رفتن کاري مي کند تا حداقل درد و رنج و فشار، بر استخوان و اسکلت بدنش وارد آيد. مسلماً اگر مي توانست، خيلي زيباتر از همه ما آدم هاي سالم راه مي رفت! اما الان دچار اين مصيبت شده و اکنون ديگر اين بدنش است که تعيين مي کند چگونه راه برود و خود را چگونه بچرخاند! به جاي خنديدن به بدنش و روشي که براي شفادهي خود انتخاب کرده به او احترام بگذاريد!

در آستانه ماه روزه هستيم. هنوز که در آغاز راهيم بد نيست کمي به بدن خود نگاه کنيم! به عضلاتي که نتوانستيم آن ها را آن گونه که سزاوارشان است پرورش دهيم. به استخوان ها و اسکلتي که با قرار دادن خود در شرايط سخت نشستن و ايستادن اذيت شان کرده ايم و به اعصابي که با خيال پردازي و قبول استرس و فشارهاي مختلف عصبي دايم تحت فشار قرارشان داده ايم، بد نيست به همه اين ها در آستانه ماه روزه خيره شويم.

روزه مختص دين اسلام نيست. مردمان همه نقاط کره زمين از روزه براي پاک سازي روح و جسم و ذهن خود به شکل هاي مختلف استفاده کرده اند. وقتي روزه مي گيريم در حقيقت همه ورودي هاي عادي بدن را عمداً مسدود مي کنيم و از بدن خود مي خواهيم تا خودش به پاک سازي و تنظيف و تطهير خود بپردازد. جالب است نه!؟ به بدن آب نمي دهيم تا با آن درون خود را شست و شو دهد. به بدن غذا نمي رسانيم تا از طريق آن انرژي لازم براي سوخت و ساز مورد نياز خودش را فراهم سازد. هر نوع ورودي خوردني و آشاميدني را به بدن قطع مي کنيم و براي مدتي منتظر مي مانيم تا اين جسم و روح و ذهن آسیب دیده، خودش به ترمیم خودش بپردازد. چرا بشر هزاران سال است که چنین می کند!؟

جواب بسیار ساده است!! بدن یک سیستم خود سامان ده است و قادر به شفابخشی و بیماری زدایی از خود است. فقط باید به آن فرصت داد! باورتان نمی شود!؟ سری به بیمارستان ها و اتاق های عمل بزنید و ببینید بعد از عمل امید پزشکان و پرستاران و تمام کادر درمانی بیمارستان ها برای بهبودی بیمار به چیست؟ از جواب این سوال حیرت خواهید کرد! امید همه برای بهبود و مقاومت و زنده ماندن، به بدن خود بیمار است. بدن باید خودش زخم ها را به هم ببندد و خودش به مبارزه با عفونت ها و میکروب های قدیم و جدید برود و خودش برای نجات خودش راه حلی پیدا کند.

اگر خوب به بدن خودمان دقت کنیم. اگر با حوصله در احوالات روحی، احساسات، هیجانات و افکار روزمره خودمان دقیق شویم به خوبی خواهیم دید که بدن به طور شبانه روز و بیست و چهار ساعته در حال شفابخشی و درمان و مداوای زخم های روحی و جسمی خود است و این ما هستیم که با خرابکاری های ناآگاهانه خود و به هم ریختن سلامت روحی و جسمی خویش از طریق خوردن و آشامیدن مواد نامناسب و افکار و مشغولیت های ذهنی و روانی آزاردهنده روند دایمی و خود به خودی شفابخشی بدن را به تاخیر می اندازیم و دچار اختلال می سازیم.

ماه رمضان فرصت خوبی است برای این که یاد بگیریم چگونه به توانایی های شگفت انگیز بدن خود در بهبود بیماری های سخت و ماندگار ایمان بیاوریم و با قطع کردن خوراک های جسمی و روحی، به کالبد خود فرصت دهیم تا فکر و روح و جسم ما را از ناپاکی ها و زنگارهایی که طی ماه ها وجود و زندگی ما را کرخت و افسرده ساخته، رهایی بخشد.

ماه رمضان یکی از فرصت های طلایی سپردن سامان دهی اوضاع جسم و روان به خود بدن است. باید به جای سوزاندن این فرصت های طلایی به بدن خودمان کمک کنیم تا بهترین و مناسب ترین شگرد و مسیری را که درست می داند انتخاب کند و وجود ما را در کم ترین زمان ممکن به نقطه سلامتی بازگرداند. به جای دلسوزی بی دلیل برای بدن و سرازیر کردن خوراک و نوشیدنی به جسم و تحت فشار قراردادن روح و فکر با انواع افکار بیهوده و آزادهنده، بیایید این یک ماه رمضان را فرصتی استثنایی و طلایی برای وقوع معجزه خود به خودی شفادهی در داخل بدن خودمان بدانیم و از آن به نفع خود استفاده کنیم. چه بسیارند افکار فوق العاده مهم و جدی که در این یک ماه به هیچ و پوچ تبدیل خواهند شد و چه زیادند مشکلات آزاردهنده جسمی و عصبی که در پایان ماه روزه محو و ناپدید خواهند شد. بیایید به جای خندیدن به بدن خود به آن احترام بگذاریم و فرصت دهیم تا عملیات شفادهی خود به خودی اش را به بهترین شکل طبیعی خودش انجام دهد. مسلماً اولین کسی که از این شفادهی سود خواهد برد خود ما هستیم! 

نوشته شده توسط : جواد

نظرات ديگران [ نظر]